Kiedy tańczysz, jesteś boginią, pełną kobiecości i siły. Znającą swoją wartość i mogącą sobie pozwolić na bycie to uwodzicielską, to kapryśną. Silną lub delikatną jak płatki rozkwitającego lotosu…
Dłonie tancerki opowiadają miłosne historie, oko podkreśla każdy gest, głowa porusza się do rytmu muzyki, biodra wykonują płynne albo dynamiczne ruchy, pełne wdzięku. A całości dopełnia wielemówiący uśmiech…
Bollywood – taniec, który oglądamy w indyjskich produkcjach filmowych i który korzysta zarówno z technik tańców klasycznych i ludowych indyjskich, jak i z tańca współczesnego zachodniego. Stąd choreografie bollywoodzkie są bardzo różnorodne i ich styl zmienia się wraz z modą. Starsze produkcje charakteryzowały się tańcem opartym na technice Kathaku, czy ludowych tańcach z rejonu Rajastanu. Również popularne były dość zabawne obecnie choreografie kostiumowe, stylizowane na wzór przedstawień dworskich. W południowoindyjskich produkcjach taniec zawiera elementy stylizowane na Bharatanatyam. Obecnie coraz więcej choreografów wywodzi się ze szkół tańca współczesnego w Londynie lub w USA i stąd Bollywood w Indiach coraz bardziej zatraca elementy typowo indyjskie. Co jednak charakterystyczne to, że każda choreografia opowiada historię miłosną i posługuje się gestami, które są ilustracją tekstu piosenki.
Subtelne uwodzenie, pewna siebie kobiecość, dynamika ruchu i wyrafinowanie tej formy powodują niezmiennie zainteresowanie i uznanie ze strony tak męskiej jak i żeńskiej publiczności.