Natya, Nritta, Nritya – te trzy słowa związane są ze sztukami performatywnymi. Oznaczają sposób dostarczania treści danego utworu do widza.
NATYA w tłumaczeniu oznacza dramat, sztukę teatralną i może być uznana, za najpełniejszą formę wypowiedzi scenicznej, gdyż zawiera cztery ABHINAYA (sposoby ekspresji):
Angika - za pomocą części ciała
Vachika – ekspresja słowa, pieśni
Aharya – kostium, biżuteria, charakteryzacja, makijaż
Satvikam – można nazwać to skupieniem, umysłem, kiedy aktor/tancerz, mentalnie angażuje się, wciela w daną rolę
W dramacie (natya) można obserwować zarówno techniczne aspekty abhinai, jak i naturalność gestów i uczuć przedstawianych przez aktora na scenie.
W tańcu natomiast zawierają się techniczne gesty i symbole, za pomocą których wyraża się dany temat. Ich użycie mniej lub bardziej zależy od lehera (tempo), taala (rytm), swara (skala w muzyce), sahitya (słowa, śpiew).
NRITTA – elementy nieopowiadające tańca, aspekt techniczny układów całego ciała, bazujący w całości na tempie i rytmie, ukazujący wyłącznie czyste piękno ruchu, za którym nie kryje się żadne znaczenie
NRITYA – jest to część opowiadająca tańca, za pomocą abhinayi (ekspresji) gestów dłoni i mimiki twarzy.
Z tymi pojęciami związane są dodatkowe cztery charakterystyki:
Vakyarthabhinayatnakam natyam (zdanie, znaczenie, ekspresja) – przekaz treści i sposób wyrażania, kiedy wszystkie słowa w zdaniu lub znaczenie sentencji wyrażane są poprzez taniec, dialog, śpiew i mimikę twarzy.
Shabdarthabhinayatnakam nrityam – kiedy wyraża się tylko znaczenie słów pieśni.
Angawishep matra nrittam – tylko ruchy bez konkretnego znaczenia literackiego.
Sarvabhinayavaryitam nrittam- mudry (gesty dłoni) które używane są tylko w technicznym aspekcie tańca. Dłonie w każdym ruchu indyjskiego tańca układają się w przypisaną mu mudrę.